مردم عاشق میشوند.....

جشم و گوششان بسته میشود.....

گویی درون گودالی افتاده اند.....

نمیدانند که این عشق که گویی حتی برای آن به خود صدمه میزنند..... اهممیت و ارزش ندارد.

اما عشق به خدا ارزش هر چیزی را دارد.

خالصانه عاشق به خلق خدا شدن بی معنی است.

از خدا بخواه تا تو را به او و او را به تو برساند.

خداوند خود عالم و تواناست.

خشک آمد کشتگاه من

در جوار کشت همسایه

گرچه می گویند: «می گریند روی ساحل نزدیک

سوگواران در میان سوگواران»

قصد روزان ابری. داروگ. کی میرسد باران؟

بر بساطی که بساطی نیست

در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست

و جدار دنده های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش میترکد

-چون دل یاران که در هجران یاران-

قصد روزان ابری. داروگ. کی میرسد باران؟

.....

ایران ما این است.

در آن آزادی است. اما آزادگی نیست.

 دین آن اسلام است. اما مسلمانی در میان نیست.

شاه ما علی است. ولی عدالتی در میان نیست.

الگویمان پیامبر (ص) است. ولی مهربانی کو؟

ساجد ما امام زین العابدین (ع) است. نمازخوانمان کجاست؟

در یک کلام اینکه.....

ایران ما مجازی است.

با این حال ما دوستش داریم.

چرا که زادگاه مادری مان است.

اللهم اخرجنی من ظلمات وهم.

و اکرمنی بنور فهم.

اللهم افتح ابواب رحمتک.

والنشر علینا خزائن علومک.

سلام به همگی.

من علیرضا هستم و به این اینجا اومدم تا منم جزء شماها باشم.